Godelieve Peeters:

Claudine Devoghelaere: creatief realiseren, mijn belevenis.

Ik kende haar als een levendige, spontaan opgroeiende in een druk, hartelijk milieu waar haar vader te midden van zijn kunstboeken en relaties, kunstgenot als een ademend humaan wereldgebeuren aan zijn gezinsleden doorgaf.

Muziek, het historisch opsporings element en de wondere natuurevenementen waren er steeds boeiende belevenissen, waarvan men snoepte. Nooit werd iets opgedrongen. Men streefde naar vrije expressie mogelijkheden, naar persoonlijkheid, men redeneerde, men besprak. Tijdens momenten van intieme stilte, kwam steeds iets tot leven, tot groei…

 Helaas, is het veel te vroeg overlijden van haar vader, psychisch een zware dobber geweest voor de ontluikende, gevoelige snaren van de jongste telg van het gezin.

Toen in haar eigen gezin, haar eerste kroost de kinderjaren ontgroeid was, voldeed ze aan de intense behoefte om zich geconcentreerd technisch te bekwamen in diverse disciplines.

Al tekenend vergeet ik alles om me heen” zegt ze zelf.

Dit voel je in haar oeuvre. De wit-zwarte etsen getuigen van een gevoelig tekentalent.

In 1984 ontvangt ze de regeringsmedaille voor grafiek.

Toevallige natuurdetails, aan oud getak, aan grassprieten, zijn met trefzekere lijnen en prachtige zwart-grijs schakeringen weergegeven.

Het contrasterende wit zit op de juiste plaats in exacte proporties. Het geheel is sterk opgebouwd, heeft sfeer en bezielt de kijker, dankzij de expressiekracht, die het werk uitstraalt.

In 1987 voegt ze bijzonder gevoelige illustraties toe aan de brochure “ 35 jaar Humanistisch Verbond”.

Diverse keren wordt Claudine geselecteerd.

Het is uitermate boeiend om het oeuvre van deze, met hart en ziel werkende, kunstenares te blijven volgen.

Godelieve Peeters
(dochter van wijlen kustschilder Jozef Peeters 1895 – 1960)